Strony internetowe non omnis moriar

czyli sposób na dobry e-biznes czy lekka przesada?



Śmierć to temat dla wielu od zawsze temat przerażający, budzący lęk i nieprzyjemne uczucia. To bardzo często temat tabu, który nie pasuje do powszechnie obowiązującego modelu kultury i wzorca współczesnego społeczeństwa, w którym liczy się kult młodości, pieniądze, sukces zawodowy i zabawa. Śmierć zwykle wypchnięta jest poza nawias, nie mówi się o niej często i niechętnie wspomina zmarłych. A powinna być jak każdy inny temat, w końcu jest naturalnym końcem życia każdego człowieka.



Do zbliżenia człowieka do tematyki śmierci i oswojenia się z nią przyczyniają się strony internetowe, na których można "pochować" swoich najbliższych. Bo prawda jest taka, że śmierć to towar, na którym wielu zarabia, a dlaczego w dobie rewolucji internetowej, nie miałoby tak być także w sieci. Przecież sam proces umierania jest pokazywany w filmach, nowych mediach czy popkulturze jako pospolity rekwizyt. Jest ona bezrefleksyjnie wykorzystywana bez świadomości, że umieranie i odchodzenie jest trudne w zrozumieniu, oglądaniu, odbiorze.



Dzięki temu, że powstają strony internetowe poruszające tematykę nie tyle samej śmierci, co i procesu umierania, bliższy staje się każdemu użytkownikowi proces pożegnania z bliskimi i rozstawania z życiem. Niejednokrotnie człowiek przeżywa dramat, zmagając się ze sobą po takiej stracie. Niejednokrotnie doznaje traumy, odczuwając żal, ból i rozpacz, nie mogąc pogodzić się z tym, że czyjeś serce przestało bić.



W sieci można obecnie znaleźć także cmentarze uczuć, nałogów czy cmentarze dla zwierząt. Z jednej strony to dobrze, że istnieją, z drugiej stanowią sposób oswajania się ze stratą, którego jeszcze nie do końca akceptujemy. Bo nie sposób się ze śmiercią oswoić, można przyzwyczaić się do pewnych jej aspektów, ale nie do jej istoty. Informują nas, że czyjeś uczucie umarło, nałóg został zwalczony, a ukochane zwierzątko zdechło poprzez medium jakim są strony internetowe często tworzone na zamówienie. Można to tłumaczyć potrzebą uzewnętrznienia bólu, pewnym uwolnieniu uczuć. Ale prawda jest taka, że opinie co do sensu istnienia wirtualnych nekrologów są podzielone.



Idea wirtualnych cmentarzy nie jest jeszcze zbyt popularna, ale internet zaczyna dojrzewać do tego, że użytkownicy oprócz blogowania, czatowania cz oglądania filmików, także umierają. Nieuniknione jest pojawianie się serwisów, które za swoją misję uznają pomoc internautom w przeżyciu żałoby. Równocześnie funkcjonują strony internetowe pomagające w napisaniu testamentu, zaplanowaniu pogrzebu i wyznaczeniu osoby, która będzie wykonawcą tych planów. Śmierć, jak każda inna dziedzina życia, stała się po prostu sposobem na e-biznes.



E-cmentarze powstają po to, aby internauci mogli wyrazić swoją pamięć o zmarłych. Te w Polsce wzbudzają wiele emocji, pomimo że nie mają jeszcze tylu narzędzi do wykorzystania co wirtualne cmentarze w krajach Europy Zachodniej. Na nich jest miejsce także na wspomnienia, opowieści o zmarłych, galerie zdjęć czy filmy. Jesteśmy świadkami tego, jak w sferze ludzkich potrzeb powstaje solidny e-biznes.



Pytanie tylko czy zapalanie wirtualnego znicza na wirtualnym cmentarzu pomoże pogodzić się z odejściem bliskiej osoby i jakiejś cząstki nas samych...